.

.

Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2016

Μην τις λυπάσαι τούτες τις φθαρμένες γρίλιες




Τινάζεις από πάνω σου τη θλίψη του σπιτιού, προσπερνάς βιαστικά τον γερασμένο θόρυβο της πόλης και κατηφορίζεις στην εξοχή.
Αναπνέεις τον καθαρό αέρα και τη λύτρωση, εκείνη που σου δίνει τούτο σπιτάκι. Κι ας είναι μες στον καθαρό αέρα, τι χαίρεται, σκέφτεσαι, έτσι που είναι; Και δίνεις παράταση στην ανυπόφορη ζωή σου. Παντού τα ίδια, λες κι απλόχερα συμπονάς αυτό το άτυχο...


Μην τις λυπάσαι τούτες τις φθαρμένες γρίλιες! 
Φωλιά ερωτευμένων κρύβουν και στιγμές από χαρά πλεγμένες.
Κι αν σου μυρίζουν εγκατάλειψη απ’ έξω, είναι γιατί έχουν αποστρέψει το βλέμμα από τον κόσμο και βλέπουν μονάχα μες στο σπιτάκι, εκείνους τους τρελούς εραστές της χαράς.
Κι αν έχουν φθαρεί, είναι γιατί κάθε μέρα παθιασμένες γλώσσες ουράνιων τόξων σκαλίζουν στα ξύλα τους καρδιές.

*************

Ήταν 122 λέξεις... για τις 25 λέξεις της Έλλης για τη φωτογραφία της Μαρίας!

Ας μην επαναπαυόμαστε όταν βλέπουμε τα χειρότερα, τουλάχιστον, επειδή μπορεί να μην είναι τα χειρότερα...
Κι ακόμα, μήπως, όταν η ψυχή μας είναι σκοτεινιασμένη, τα μάτια βλέπουν μονάχα (τη) σκοτεινιά; 






46 σχόλια:

  1. Πραγματικά πανέμορφη ανάρτηση σε όλα της!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλημέρα και καλή εβδομάδα Αλεξάνδρα μου.
    ΠΟλυ ωραιες οι 122 λεξεις για τις 25 λεξεις της Έλλης μας και την φωτογραφία τις Μαρίας μας.
    Μου αρεσε πολυ αυτη η αλυσιδα που δημιουργηθηκε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και μένα μου άρεσε! Μόλις είδα τη φωτό της Μαρίας, στενοχωρήθηκα που δεν πρόλαβα το δρώμενο. Αλλά μόλις διάβασα το κείμενο της Έλλης, εμπνεύστηκα!!!
      Καλή εβδομάδα να έχουμε, Κική.

      Διαγραφή
  3. 122 λέξεις που συντροφεύουν με τον καλύτερο τρόπο άλλες 1.000

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. "Κι αν έχουν φθαρεί, είναι γιατί κάθε μέρα παθιασμένες γλώσσες ουράνιων τόξων σκαλίζουν στα ξύλα τους καρδιές"..έγραψες και ζωγράφισες, δυο σε ένα! Φιλάκι γλυκό :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ, τι καλά!!! Μ' αρέσει να ζωγραφίζω γράφοντας, γιατί ζωγραφίζοντας δεν...!
      Φιλιά κι από μένα.

      Διαγραφή
  5. Με αφορμή τις λέξεις μας
    ξεδίπλωσες το συναίσθημα σου
    Μπράβο και σ'εσένα μπράβο και στην Έλλη

    Σε φιλώ πολύ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στην Έλλη όλα τα μπράβο, γιατί δεν είναι η πρώτη φορά που με εμπνέει!
      Φιλιά κι από μένα.

      Διαγραφή
  6. Λίγα λόγια και τόσο εύστοχα!
    Λόγια ψυχής και ισορροπημένης σκέψης...
    Κρατώ το τελευταίο:
    "Κι ακόμα, μήπως, όταν η ψυχή μας είναι σκοτεινιασμένη, τα μάτια βλέπουν μονάχα (τη) σκοτεινιά; "
    Οδηγός για όλους μας!
    Φιλιά πολλά και καλή σου εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ κρατάω το "ισορροπημένως σκέψης"... να το βλέπουν μερικοί μερικοί να σκάνε!!!!
      Καλή εβδομάδα να έχουμε.

      Διαγραφή
  7. Με τη δική σου σκέψη, γραφή και αισθήματα Αλεξάνδρα μου όπως τα εξέθεσες για το σφαλιστό παράθυρο νομίζω τα μάτια μας βλέπουνε το φως και την ομορφιά της ζωής. Και για αυτό σε ευχαριστούμε.
    Να είσαι καλά να μας δίνει τη νότα της φωτεινής πλευράς.
    Φιλιά και καλή βδομάδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μακάρι! Γιατί αυτή είναι και η διάθεση και η πρόθεσή μου.
      Καλή μας εβδομάδα, Γιάννη!

      Διαγραφή
  8. Πράγματι πολύ όμορφο το κείμενό σου Αλεξάνδρα.
    Να είσαι πάντα καλά να έχεις τόσο τρυφερές εμπνεύσεις!
    Καλό σου βράδυ :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να καλά κι εσύ να μοιραζόμαστε τις εμπνεύσεις μας!

      Διαγραφή
  9. Δε γινόταν να τις στριμώξεις αυτές τις γρίλιες σε 25 λέξεις. Και μαζί μ' αυτές, άνοιξες μια χαραμάδα στη διάθεσή μας με τον επίλογό σου.
    Καλό βραδάκι Αλεξάδρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η αλήθεια είναιβότι δεν τοβπροσπάθησα, γιατί έχασα το δρώμενο.
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  10. Μ'αρέσουν οι 122 λέξεις σου!Με ταξίδεψαν εκεί στις γρίλλιες και στους τρελούς εραστές της χαράς!!
    Καλή εβδομάδα Αλεξάνδρα μου
    Να σαι καλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Μπορεί να έχεσες το δρώμενο αλλά έδωσες υπέροχη συνέχεια στις σκέψεις της Έλλη μας!
    Αλεξάνδρα ελπίζω να συνταξιδέψουμε στο επόμενο!
    Φιλάκια πολλά :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ήρθα τρέχοντας να με διορθώσω γιατί μόλις ενημερώθηκα για το λάθος μου και αυτή τη φορά είναι χοντρό!"έχασες" φυσικά ήθελα να γράψω!

      ουφ! ελπίζω ότι είναι ηλίου φαεινότερο!!

      Διαγραφή
    2. Χα, χα, χα!!!!!! Πέθανα στο γέλιο, όταν το είδα!!!!

      Διαγραφή
    3. Εντάξει , δεν υπάρχω!!!
      Μιλάμε ότι μου το μετέφεραν ( να'ναι καλά η φίλη) και τρελάθηκα! Αυτό θα μου μείνει αξέχαστο!!!

      (έχω τόσα πολλά στο κεφάλι μου...εδώ πατάω άλλα ντ'άλλων τον καλό καιρό...)

      Διαγραφή
  12. Αλεξάνδρα μου, τι όμορφο!!
    Με συγκίνησε το κείμενό σου, η σκέψη σου... Πόσο λατρεύω αυτές τις συναντήσεις μας! ♥
    Όσον αφορά το ερώτημά σου: όταν η ψυχή είναι σκοτεινιασμένη, τα μάτια βλέπουν αυτό που εξαναγκάζονται να δουν (το έντονο κι αρνητικό συναίσθημα φταίει για όλα)! Σίγουρα όμως υπάρχει κι άλλος δρόμος, κι άλλη οπτική. Λίγη θέληση χρειάζεται, και λίγη προσπάθεια.
    Σε φιλώ και σε ευχαριστώ για αυτή την όμορφη έκπληξη! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ λατρεύω τις συναντήσεις μας!!!
      Και σίγουρα υπάρχει κι οβάλλος ο δρόμος, μόνο που είναι ή φαντάζει πάντα πιο δύσκολος.
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  13. Αυτό και αν είναι προτροπή δημιουργίας.
    Είμαι πολύ χαρούμενη, σχεδόν περήφανη όταν γίνεται κάτι τέτοιο, να εμπνέεται δλδ ο ένας από τον άλλον.
    Υπέροχα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα, δεν είναι υπέροχο;
      Να είσαι καλά, Μαρία μου!

      Διαγραφή
  14. Πόσο φως άφησες να περάσει από τις φθαρμένες τις γρίλιες!...

    Καλώς σε (ξανα)βρίσκω, Αλεξάνδρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α, είχες άλλο ιστολόγιο;;;; Δεν σε θυμάμαι... Πες μου!

      Διαγραφή
  15. Αν και ανήμπορο, ελπίζω
    να ρθει κοντά μου ένα ζευγάρι,
    με της αγάπης του τη θέρμη
    εδώ ξανά να κατοικήσει,
    στο φως και πάλι να με βγάλει.

    Για σένα σκοτεινέ διαβάτη,
    είν’ ευκολότερο στ’ αλήθεια.
    Εσύ ανήμπορος δεν είσαι,
    το είναι σου και πάλι χτίσε,
    μακριά ’πο την παλιά συνήθεια.

    Έτσι μού ακούστηκε ο λόγος τού σπιτιού, μέσα από το γραπτό σου, Αλεξάνδρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό κι αν είναι γαϊτανάκι έμπνευσης!!!! Άρη μου, πολύ χαίρομαι τα ποιητικά σχόλιά σου!

      Διαγραφή
  16. Με το χέρι στην καρδιά, το τελευταίο πράγμα που θα έκανα διαβάζοντάς σε, θα ήταν η καταμέτρηση των λέξεων...
    Στα ταξίδια, κορίτσι μου, δεν σε απασχολούν αυτά!
    Και εσύ το μυαλό μας το κάνει να ξεφεύγει!
    (Εγώ το μπράβο πού να το πω? Σε εσένα, στην Έλλη ή στη Μαρία?!)
    ;-)
    (Στην ερώτησή σου, πολύ φοβάμαι πως θα απαντήσω ναι...)
    ΣΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ, γλυκό μου πλάσμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όποιος προλάβει, θα πάρει το μπράβο, αφού πάλι σεέπιασαν οι τσιγκουνιές σου...
      Καλά μας ταξίδια!!!

      Διαγραφή
    2. axaxxa! Για τα ΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ λες???!!!
      Κλαίω!!!
      (Οπότε, το μπράβο το παίρνεις εσύ! Εγώ άλλα δεν δίνω! Δεν βγαίνω, μάνα μου!!!)
      Καλό βράδυ, αστέρι μου!

      Διαγραφή
  17. Έχεις ένα τρόπο όμως να με παρασέρνεις σε άλλους κόσμους, πιο μαγικούς! Μοναδικό τρόπο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Γεια!!! Έχεις υπέροχο blog. Αν θες ρίξε μια ματιά στο δικό μου: http://booksfrien.blogspot.gr/ Ελπίζω να σου αρέσει!!! <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Υπέρχο κείμενο Αλεξανδρούλα μου!! Γεμάτο συναίσθημα όπως πάντα εξάλλου!!! Αλυσιδωτές οι εμπνεύσεις!!!
    Φιλάκια ολόγλυκα και καλό σ/κ να χεις καρδιά μου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε έχασα τελευταία, γιατί δεν μπαίνω συχνά, όμως θα σε επισκεφτώ σύντομα!

      Διαγραφή
  20. Αλεξάνδρα μου καλησπέρα!!
    Τι όμορφη έκπληξη η διπλή σου έμπνευση..
    Και ο επίλογος τα λέει όλα, δεν έχω κάτι να προσθέσω! :)
    Σε χαιρετώ από το νέο μου χώρο..

    http://just-k-world.blogspot.gr/ πλέον θα τα λέμε εκεί!

    Καλή συνέχεια σε φιλώ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

.

Η φωτογραφία μου
"Κι αν νικημένη η ομορφιά, ανίκητα τα μάτια, που κάποτε λοξοδρομούν και βρίσκουν μονοπάτια. Κι αν μεγαλώνω, το παιδί χτίζει γλυκιά αλήθεια και πλάθει μες στην πόλη του γαλήνης παραμύθια. Και σαν τα ερωτήματα ζητήσουν απαντήσεις, ξεχειλισμένες μαγικές μέσα μου συγκινήσεις." Άρης Άλμπης