Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2016

Μέρες άνοιξης






Φυλακισμένες στα δέντρα και στα λουλούδια. Παρατημένες στο καθαρό γαλάζιο τ' ουρανού και της θάλασσας. Εγκλωβισμένες στο τσιμέντο.

Μέρες άνοιξης. Εξορισμένες από τις καρδιές, υποτιμημένες από τα μυαλά. 

Μέρες άνοιξης. Πόσο δυστυχισμένες, όταν δεν μπορούν να μοιραστούν τα χρώματα και τ' αρώματά τους με όλους τους ανθρώπους; Γιατί αυτό θέλουν. Δεν τους αρκεί να τα σκορπούν στη φύση κι από 'κει να τα δανείζονται οι άνθρωποι.

***
Ήταν σκέψεις για τις Μέρες άνοιξης της Αριστέας. Η οποία για να μη με αφήσει να πάρω ανάσα ανακοίνωσε καινούριο Συμπόσιο ποίησης!

38 σχόλια:

  1. αχαχα γελώ με το τελευταίο σου σχόλιο!
    Καλύτερα δεν θα μπορούσες να γράψεις για αυτές τις εγκλωβισμένες μέρες που δεν μπορούμε να τις χαρούμε τόσο πολύ που θέλουμε!
    Είναι λες κι αυτές δυστυχισμένες ε;
    Πολλά φιλιά , καλή εβδομάδα και ...ευχαριστώωωω! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι, λέω, Αριστέα. Δυστυχούν σαν κι εμάς.
      Γελάς που τρέχω να προλάβω τα δρώμενα και δεν φτάνω;;;
      Καλά να περνάς!!!

      Διαγραφή
  2. Μακάρι να κατακλύσουν ακόμα και την απομακρυσμένη και απόμερη γωνίτσα αυτές οι μέρες!
    Όλοι τις έχουν ανάγκη!
    (Αγαπώ φρεζούλες! Τί άρωμα!!!)
    ΣΣΣΣΜΟΥΤΣ, κορίτσι μου! Καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ, μακάρι! Και, κυρίως, κάθε γωνιά του μυαλού μας!
      Φιλιά, αγαπημένο, κορίτσι!

      Διαγραφή
  3. Άνοιξη στα μυαλά της ανθρωπότητας
    θα έρθει κάποτε...προς το παρόν
    αφήνουμε τη φύση να μας αναζωογονήσει
    Αυτή είναι πάντα πιστή...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό έγραφα παραπάνω!
      Προς το παρόν, ναι... αρκούμαστε σε αυτή της φύσης, ευτυχώς εϊναι υπέροχη.
      Φιλιά, Ελένη μου!

      Διαγραφή
  4. Δεν σ'αφήνει να πάρεις ανάσα ε; Λες εκείνη να παίρνει ανάσες; Οι Μέρες της Άνοιξης, οι υποτιμημένες, οι εξορισμένες από την καρδιά, πόσο δίκιο έχεις!
    Καλησπέρα Αλεξάνδρα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν προλαβαίνω, λέμε! Η σκέψη μου τρέχει σαν το Βέγγο!
      Καλά να περνάς, Άννα μου!

      Διαγραφή
  5. Εκεινη η φρεζουλα σου μεσα στο γκρίζο του τσιμεντου.. πόσα θελει να πει μαζί με τις δικες σου σκεψεις Αλεξανδρα μου...!!!
    Και σιγά να μην κάτσει στ αυγά της η Αριστέα μας..μας θέλει σε εργρήγορση βρε φιλη μου να έχουμε να κάνουμε να μην κάτσουμε!!!οστώσω... να καλοσωρίσουμε τις μέρες της Ανοιξης να περνας ομορφα οτι και να κανεις..σου αφηνω φιλακιααα !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ασφυκτιά η καημένη...
      Ας την καλοσωρίσουμε!
      Φιλιά κι από μένα, Ρούλα μου!

      Διαγραφή
  6. Ψηφίζω φρέζα δαγκωτό!
    Μα δεν είναι πανέμορφο λουλούδι;
    Το ημερολόγιο γράφει μέρες άνοιξης και προσπαθεί η καημένη να τρυπώσει απ' το τσιμέντο και να σκάσει μύτη, σαν τη φωτογραφία σου... τα λέει όλα αυτή η λήψη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι! Τόσο απλή και όμορφη, τόσο ολιγαρκής και περιφρονημένη...
      Καλά να περνάς, Μαρία μου!

      Διαγραφή
  7. Μέρες Άνοιξης καλοδεχούμενες αν και προσωπικά νιώθω περισσότερο την αίσθηση ενός ανεκπλήρωτου Χειμώνα. Με κουράζει μερικές φορές η μείωσή του στη ζωή μας.
    Καλό βράδυ Αλεξάνδρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Πανέμορφη φωτογραφία, τόσο ταιριαστή με το κείμενο σου. Μακάρι να βρούμε όλοι μας τον τρόπο να βάλουμε έστω και ένα μικρό κομμάτι άνοιξης στην καρδιά μας. Φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κσι στην καρδιά μας και στο μυαλό μας! Μακάρι!
      Φιλιά κι από μένα!

      Διαγραφή
  9. Υπέροχη η φωτογραφία που συνοδεύει τις σκέψεις σου. Μέρες Άνοιξης που δεν μπορούμε να χαρούμε αν δεν διώξουμε τον Χειμώνα από τις καρδιές μας.
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Τι όμορφο λουλούδι!
    Λυπάμαι τους ανθρώπους που δεν αφήνονται καθόλου να δουν και να μοιραστούν τα χρώματα και τ' αρώματα... δεν έχουν ιδέα τι χάνουν.
    Ας έρθει η άνοιξη όχι μόνο γύρω μας, αλλά και εντός μας.
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι, Έλλη μου!
      Το θέμα είναι ότι είναι γύρω μαε παντού αυτοί οι άνθρωποι και πρέπει να συνυπάρξουμε...
      Φιλιά!!!

      Διαγραφή
  11. Νιώθω μια γλυκιά συγκίνηση Αλεξάνδρα μου, που μοιράζεσαι μαζί μας χρώματα κι αρώμτα σκέψεων που ανοίγουν ανθισμένα μονοπάτια της ψυχής! Να έχεις ένα τρυφερό ξημέρωμα!
    Φιλιά πολλά με μια ζεστή αγκαλιά! :)) ❤️

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Μέρες άνοιξης εξορισμένες (οι παραβάτες τιμωρούνται, βλέπεις...)
    Κι υποτάσσονται, λοιπόν, οι καρδιές και οι αισθήσεις. Και εθίζονται στα δανεισμένα. Και (ίσως) δεν μάθουν ποτέ την αλήθεια...

    Εμένα, αυτά μου ψιθύρισαν οι ανοιξιάτικες μέρες σου!

    Καληνύχτα κι ένα μεγάλο φιλί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ααα, τι ωραία που στα είπαν, Νατάσα! Το κείμενό μου είναι περιττό τώρα...
      Να περνάς καλά!

      Διαγραφή
  13. κι ομως εχεις δικιο υπαρχουν κι αυτες οι μερες ανοιξης και νιωθουν ετσι ακριβως

    καλη σου μερα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Μέρες της άνοιξης, φως – δωρεά στους ανθρώπους,
    ελπιδοφόρα ειρήνη στη Γη.
    Κι αν εισορμούν χειμωνόψυχοι λάτρεις τού σκότους,
    δε θα νικήσουν ποτέ τη ζωή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάντα οι στίχοι σου, Άρη, μιλούν στην ψυχή και της δίνουν δύναμη!
      Σε ευχαριστώ πολύ!

      Διαγραφή
  15. Τι υπέροχη φωτογραφία και υπέροχα λόγια.
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Νιωθω μια μελαγχολια διαβαζοντας τις σκεψεις σου...
    Ομως το κατακιτρινο λουλουδι σου μοιαζει σαν να εκπεμπει φως και να με ζεσταινει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Καί καλά κάνεις, γιατί τέτοιες ήταν, μελαγχολικές...
    Αλλά, τώρα, που διαβάζω το σχόλιό σου, με ζεσταίνει κι εμένα το φως του!!!!
    Σ' ευχαριστώ!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Εγώ την αγάπησα αυτή τη φρεζούλα...κι ετσι χρωματιστή και μυρωμένη εύχομαι να είναι και η ζωή σου Αλεξάνδρα μου !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σταυρούλα! Τι όμορφη ευχή! Σ' ευχαριστώ πολύ!!!!

      Διαγραφή
  19. Θα λουλουδιάσουμε κάποτε Αλεξάνδρα μου!!! Θα πνιγούμε στην Ανοιξη!! Κούκλα η φρέζα σου!!! Φιλάκια και καλό σ/κ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα λουλουδιάσουμε! Ναι! Κι εγώ το πιστεύω! Κι ας μελαγχολώ κι ας απογοητεύομαι...
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  20. πόσα δυνατά είναι βλασταράκια δεν καταλαβαίνουν ούτε πέτρα ούτε τσιμέντο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

.

Η φωτογραφία μου
"Κι αν νικημένη η ομορφιά, ανίκητα τα μάτια, που κάποτε λοξοδρομούν και βρίσκουν μονοπάτια. Κι αν μεγαλώνω, το παιδί χτίζει γλυκιά αλήθεια και πλάθει μες στην πόλη του γαλήνης παραμύθια. Και σαν τα ερωτήματα ζητήσουν απαντήσεις, ξεχειλισμένες μαγικές μέσα μου συγκινήσεις." Άρης Άλμπης