Κάθε φορά που κοιτάζω ένα δώρο, βλέπω εκείνον που μου το χάρισε. Και τα αισθήματά του. Και τις στιγμές που έχουμε ζήσει μαζί. Και τι σημαίνουν για μένα. Και τα δικά μου αισθήματα.
Περνούν όλα σαν αστραπή από το μυαλό μου και φτιάχνουν ένα παραμυθάκι δευτερολέπτων. Ένα παραμυθάκι αληθινό, που στολίζει χαρούμενα την καθημερινότητά μου και μου δίνει δύναμη! Ναι, αυτά τα... μπιχλιμπίδια, τα άχρηστα και περιττά για πολλούς, δεν ξεκουράζουν μόνο τα μάτια, αλλά και την ψυχή.
