Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα στηρίζει το blogaki (αλάτι ζάχαρη κι αλληλεγγύη). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα στηρίζει το blogaki (αλάτι ζάχαρη κι αλληλεγγύη). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 2 Οκτωβρίου 2017
Αλάτι, ζάχαρη κι αλληλεγγύη παντού!
γιατί ένα κουμπί στο φεγγάρι
στηρίζει το blogaki (αλάτι ζάχαρη κι αλληλεγγύη)
Τετάρτη 12 Απριλίου 2017
Ευχές γλυκές και νόστιμες
Καλό Πάσχα! Νόστιμο και γλυκό!
Σας εύχομαι με διάθεση γεμάτη νοστιμιά και γλύκα, αφού είμαι φουλ στη ζάχαρη και στο αλάτι από το e-book μας!
γιατί ένα κουμπί στο φεγγάρι
στηρίζει το blogaki (αλάτι ζάχαρη κι αλληλεγγύη)
Δευτέρα 3 Απριλίου 2017
Αλάτι, ζάχαρη κι αλληλεγγύη | το e-book
γιατί ένα κουμπί στο φεγγάρι
στηρίζει το blogaki (αλάτι ζάχαρη κι αλληλεγγύη)
Σάββατο 11 Φεβρουαρίου 2017
Εφιάλτης με άρωμα κανέλας
Η ώρα ήταν έντεκα το πρωί. Ο παππούς ζητούσε κιόλας τον τρίτο του ελληνικό. Η γιαγιά αρνιόταν πεισματικά να του φτιάξει κι εκείνος την απειλούσε πως θα την χωρίσει. Κλαιγόταν για την άσπλαχνη γυναίκα που του φόρτωσε η άδικη μοίρα, η γιαγιά όμως δεν μπορούσε να διαθέσει άλλον από το χρόνο της για ν’ ασχοληθεί μαζί του. Η κόρη της μαγείρευε κι έπρεπε να ελέγξει. Το κοκκινιστό θέλει και μια πρέζα ζάχαρη. Η κόρη τής θύμιζε πόσα χρόνια μαγείρευε για την οικογένεια κι έκανε την κίνηση για την οποία η Βασούλα ανυπομονούσε. Στριμωχνόταν ανάμεσα στη γιαγιά και τη μάνα, πλησίαζε στην κουζίνα όσο πιο πολύ μπορούσε και περίμενε. Να ανοίξει η μάνα το βαζάκι, να βάλει μέσα το κουτάλι, να πέσει η κανέλα μες στην κατσαρόλα και να μυρίσει το σπίτι σαν χριστουγεννιάτικο γλυκό!
Έτσι κυλούσαν οι Κυριακές.
γιατί ένα κουμπί στο φεγγάρι
στηρίζει το blogaki (αλάτι ζάχαρη κι αλληλεγγύη)
Τετάρτη 18 Ιανουαρίου 2017
Αλάτι, ζάχαρη κι αλληλεγγύη! #2

γιατί ένα κουμπί στο φεγγάρι
στηρίζει το blogaki (αλάτι ζάχαρη κι αλληλεγγύη)
Κυριακή 15 Ιανουαρίου 2017
Αλάτι, ζάχαρη κι αλληλεγγύη!
γιατί ένα κουμπί στο φεγγάρι
στηρίζει το blogaki (αλάτι ζάχαρη κι αλληλεγγύη)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
.
- Woman in Blogs
- "Κι αν νικημένη η ομορφιά, ανίκητα τα μάτια, που κάποτε λοξοδρομούν και βρίσκουν μονοπάτια. Κι αν μεγαλώνω, το παιδί χτίζει γλυκιά αλήθεια και πλάθει μες στην πόλη του γαλήνης παραμύθια. Και σαν τα ερωτήματα ζητήσουν απαντήσεις, ξεχειλισμένες μαγικές μέσα μου συγκινήσεις." Άρης Άλμπης



