Τα μάτια μου, που κλαίνε ιστορίες ξεχασμένες, η βροχή, που παίζει με τα σχέδια των διοργανωτών. Τα μπαλόνια που δραπετεύουν, εγώ που μένω καθηλωμένος στο κάθισμα του αυτοκινήτου. Όλα χωρούν σε μια τέτοια μέρα κι όλα απουσιάζουν από ένα τέτοιο γεγονός.
