Ένα κοχύλι στο φεγγάρι!

Μελαγχολικό το Κουμπί σκεφτόταν να πάει μια βόλτα στον πλανήτη Β612. Να δει παλιούς φίλους. Κοιτούσε πέρα μακριά για να αποφασίσει ποια αστέρια θα ακολουθήσει αυτή τη φορά.

Ξαφνικά είδε ένα κοχύλι! Να έρχεται με ταχύτητα προς το φεγγάρι! Έκανε στην άκρη και περίμενε.

Άυλο χρωμόσωμα

τις αλμύρες μου

ύαλος χρωματιστή

φιλοξένησε

τις νιφάδες μου

άυλο χρωμόσωμα

δημιούργησε

Αλλόκοτα παιδιά

Σας φαίνονται αλλόκοτα αυτά τα παιδιά. Στην όψη και το στο φέρσιμο. Και τα φοβάστε.

Μέρα για τραγούδι και χορό

χαρακτικό του Τάσσου

Τέτοια μέρα η σημερινή! Για χορό και τραγούδι!

Έτσι μάθαμε. Να τραγουδάμε το θάνατο, τον πόνο και την πίκρα. Να χορεύουμε την αγάπη για την ελεύθερη ζωή."

"Νέοι καιροί ανατέλλουν

όμορφες μέρες μας μέλλουν

δίχως τυράννους και φτώχεια

δίχως σκλαβιά

Οι αντάρτες του Γράμμου χορεύουν

της νίκης κορφές σημαδεύουν

με κόκκινο χρώμα Ψυχή Βαθιά

για δίκιο, τιμή, λευτεριά

Δαντελωτά αεροπλανάκια

''Dandelion'' by Funky Monkey

Είναι στιγμές που νιώθεις τη φύση να σου παραστέκεται. Τα χρώματά της να γίνονται αδέλφια, μάνα να γίνεται το χώμα και πατέρας ο ουρανός.

Μια τέτοια στιγμή πήρε λίγο μπλε του ανέμου. Εκείνου που θροΐζει νανουρίσματα στα βουρκωμένα σύννεφα. Κι έσταξε αναμνήσεις. Του φεγγαριού.

Ξέφτια ουράνια τόξα

Έπλεξα μικρές χρωματιστές αιώρες

να κοιμίζω τις κουρασμένες μου ώρες.

Και το σύθαμπο πάντα καρτεράει

Ένα λεπτό ακόμα ζητάω από το χρόνο, όμως κι αυτός έχει κεσάτια: πίστωση τέρμα. Κι έτσι βρίσκομαι εδώ ώρες, αν και χρειάζομαι μόνο ένα λεπτό ακόμα, μια ανάσα ακόμα, βρε αδερφέ, πριν περάσω απέναντι.