Μοιράζω παράσημα!

Ένα φιογκάκι!

Επίθεση (στην καινούρια χρονιά)!

Εξομολόγηση

Μια παρανόηση στη μαγεία των Χριστουγέννων

Μία φέτα μανταρίνι - μισή φέτα λεμόνι

Ένα ποτήρι νερό!

Ζωγραφίζοντας το καλοκαίρι

Χαρές και γκάφες και δωράκια και πανικός!

Ενημερωτικό σημείωμα

Απωθημένο το είχα να γράψω κι εγώ ένα ενημερωτικό σημείωμα! Και... να η ευκαιρία!!! Αφού θέλω να σας ενημερώσω:

1. για το καινούριο δρώμενο που μόλις ξεκίνησε εδώ (και ελπίζω να το αγαπήσετε και αυτό)

Μια εκδρομή...

Καλό καλοκαίρι!

Κι αυτό το καλοκαίρι η θάλασσα θα μας δείξει το απέραντο και ο ουρανός την ελευθερία. Ίσως τα δούμε και τα αφήσουμε πίσω μας. Ίσως τα δούμε και τα φέρουμε μαζί μας ως γνώση. 

Η γνώση θα μας βοηθήσει να κάνουμε επιλογές στο χάος...

Όμορφη ανάρτηση, φιλάκια #5

Μπορείς να είσαι καλός άνθρωπος χωρίς να σου ζητούν εξηγήσεις και χωρίς να σου βάζουν ταμπέλες. Γιατί για όλα φταίει το πνεύμα!

Mad about the boy!

Κι όσο μεγαλώνω, τόσο πιο mad γίνομαι!

Κλάψαμε με στίχους...

Μουσικές που χάραζαν στους ουρανούς νανουρίσματα για τις πληγωμένες ψυχές, στίχοι που καρτερούσαν υπομονετικά τις ανυπότακτες νότες του μυαλού για να ταξιδέψουν ως τα χείλη.

Αυτό ήταν τα Διάφανα Κρίνα. 

Μυρίζει ελπίδα!

Μπορεί να φέρνει στο προσκήνιο υποχρεώσεις, ευθύνες κι εξαντλητικά προγράμματα, όμως εμένα μ' αρέσει τόσο! 

Το φθινόπωρο μυρίζει ελπίδα!

Η μαγική στιγμή της ημέρας

Αυτή τη στιγμή μας καλεί να μοιραστούμε η Κατερίνα και δεν θα μπορούσα να λείψω.

Γιατί πιστεύω σε αυτές τις στιγμές, τις μικρές, όμως παραμυθένιες, που απαλύνουν τη βάρβαρη καθημερινότητά μας, ξεθολώνουν το μυαλό από τις τοξικές σκέψεις, μας κάνουν πιο ανθρώπινους.

Χρονικό μιζέριας

Θες να με καπελώσεις; Θα σου δείξω εγώ!

Κι έλεγα: είμαστε μαθητές κι έχουμε στην κατάληψη το σχολείο στη διάθεσή μας, γιατί δεν καλούμε τους γονείς κι όλοι μαζί να διαβάσουμε Ψυρούκη και Κορνάρο για να μάθουμε την αληθινή ιστορία;

Παραμυθάκι δευτερολέπτων

Κάθε φορά που κοιτάζω ένα δώρο, βλέπω εκείνον που μου το χάρισε. Και τα αισθήματά του. Και τις στιγμές που έχουμε ζήσει μαζί. Και τι σημαίνουν για μένα. Και τα δικά μου αισθήματα. 

Περνούν όλα σαν αστραπή από το μυαλό μου και φτιάχνουν ένα παραμυθάκι δευτερολέπτων. Ένα παραμυθάκι αληθινό, που στολίζει χαρούμενα την καθημερινότητά μου και μου δίνει δύναμη! Ναι, αυτά τα... μπιχλιμπίδια, τα άχρηστα και περιττά για πολλούς, δεν ξεκουράζουν μόνο τα μάτια, αλλά και την ψυχή.